Talla masiva en Monteferro

FOTO: PABLO F. ESTÉVEZ // Parte da ladeira de Monteferro tras a talla.

A cara sur de Monteferro mostra unha imaxe pouco usual despois da talla masiva levada a cabo pola Comunidade de Montes que deixou ao descuberto unha panorámica que abarca case a totalidade da Ría de Baiona. Desde o Concello explicaron que a entidade conta con todos os permisos e autorizacións pertinentes para levar a cabo as actuacións, aínda que non puideron precisar o motivo que lles levou a unha iniciativa de tal envergadura. A pesar de que non puideron indicar a extensión exacta de terreo afectado, este diario puido constatar que se trata dunha ladeira que abarca entre 30.000 e 50.000 metros cadrados de chan que deixaron a “matarrasa” unha paisaxe ao que os veciños da zona non están afeitos. Unha cantidade de terreo considerable para cortase dunha soa vez, tendo en conta que a totalidade da masa forestal na zona ascende a 81,6 hectáreas.

Os traballos de corte, carga e transporte dos exemplares de maior tamaño estendéronse durante polo menos tres semanas e presumiblemente xa finalizaron. As cheas compostas por ramas e arbustos, que alcanzan varios metros de altura, amontoados en diferentes puntos da ladeira, dan fe do traballo efectuado e concluído aparentemente tras retirar as últimas máquinas en plataformas tiradas por cabinas tractoras. Outro dos síntomas inequívocos da actividade realizada son as pegadas de barro que aínda se poden ver no asfalto provocadas por pneumáticos de grandes dimensións.

Os oriúndos de Monteferro aseguran que as últimas actuacións similares levadas a cabo realizáronse hai 15 anos, en torno ao 2005, e deron como resultado varias protestas debido ao impacto ambiental que supuxo a eliminación masiva de tal cantidade de árbores e pouco tempo despois acabou creándose a asociación ecoloxista Salvemos Monteferro. Unha plataforma que se mantivo con gran actividade durante anos e que tiña como obxectivo frear a urbanización do emprazamento natural proposta nun principio polo Concello e Deputación, que finalmente non callou.

Desde o viario que dá acceso á parte máis alta onde se sitúa o Monumento á Mariña Universal pódese observar case sen virar a cabeza a totalidade da Ría de Baiona, e penetrándose cara á zona afectada apréciase desde algúns puntos as rompentes da montaña que xunto ás Illas Estelas forman unha canle de navegación. Unha imaxe que se contrapón ao de hai poucas semanas na que non se distinguía máis que unha densa masa arbórea homoxénea composta principalmente por piñeiro, eucalipto e acacia. Ademais as pistas forestais quedaron completamente esnaquizadas debido á erosión exercida pola maquinaria.