Expertos de Ribera Povisa recomendan paciencia, escoita e apoio dos pais aos seus fillos no inicio do curso

Especialistas en Saúde Mental de Ribera Povisa recomendan paciencia, escoita e apoio dos pais aos seus fillos no inicio do novo curso escolar, así como recuperar canto antes as súas rutinas. “Nenos e adolescentes necesitan unha contorna segura”, asegura Pomba Liñares, psiquiatra e pediatra da Unidade de Psiquiatría e Psicoloxía Infantil e da Adolescencia do hospital.

“O máis importante é manter a calma, escoitarlle e ter paciencia”, asegura a doutora Liñares, quen recomenda, ademais, falar co ou a menor regularmente, “poñendo atención e non sendo crítico, pois poida que aumentemos sen querer a presión que sente, tentando validar as súas emocións”. Na mesma liña exprésase a doutora María Victoria Rodríguez Noguera, psiquiatra da Unidade Infanto-Xuvenil do Hospital Universitario do Vinalopó. “Os pais deben mostrar unha actitude tranquila e non ansiosa co feito de que os seus fillos comecen as clases, a pesar de ver que os seus fillos páseno mal indo a clase”, asegura. O consello que dá esta profesional aos proxenitores é a importancia de transmitir a ou a menor que o colexio ou o instituto “é un lugar enriquecedor, onde van aprender e a gozar”. A doutora Liñares engade a importancia de “acompáñalle para afrontar e tentar resolver os problemas canto antes e non deixalos para máis adiante”, ademais de encomiar e apoiar os seus esforzos. Nuria Lázaro, enfermeira especialista da Unidade de Saúde Mental infantoxuvenil do Hospital Universitario de Torrexón, “non hai un manual de crianza nin instrucións sobre como acougar a cada neno e seguramente cada pai desenvolveu un coñecemento singular, para ser capaz de non perder os nervios e tranquilizarlle en situacións destas características, que forman parte dunha vida normal”.

Unha vez empezado o curso e axustados os horarios (moitos colexios teñen un horario provisional en setembro), a especialista de Ribera Povisa recomenda unha dieta sa e equilibrada que inclúa cinco comidas ao día; manter un bo descanso nocturno; facer exercicio físico de forma regular; axudar ao menor para organizar ben as tarefas e actividades, “deixando tempo todos os días para actividades pracenteiras”; e ensinarlle estratexias para axudarlle a lidar coa ansiedade, como organizarse o seu tempo, os seus materiais e como relaxarse baixo condicións de estrés.

Para a doutora Rodríguez Noguera, o tempo estimado como normal para a adaptación “vai entre 1-3 semanas, pero podería alongarse ata 2 meses en casos onde os menores presentasen un trastorno emocional diagnosticado”. Ademais, apunta que algúns dos síntomas que poden alertar aos pais de que a adaptación non está a ser boa poden ser a tristeza e pranto nos nenos e a irritabilidade, pouca comunicación e o illamento social nos adolescentes.

A doutora Helena Diaz, xefa da Unidade de Saúde Mental do Hospital Universitario de Torrexón, apunta como síntomas dunha mala adaptación á rutina escolar van “desde unha negativa a acudir ao colexio, que viven como unha contorna ameazadora e insegura, a molestias corporais como dores abdominais fundamentalmente, alteracións do soño e angustia de separación. A doutora Liñares asegura que en nenos máis pequenos deberiamos estar atentos “se persisten as dificultades para ir ao colexio e, especialmente, os luns tras a fin de semana, ou se observamos que se mostran excesivamente irritables, medorentos, tímidos, se están especialmente inquietos ou moi aferrados ao adulto”. En cambio, xa en nenos máis maiores, engade, “deberíanos alertar se os observamos máis preocupados, tensos ou frustrados, ou se se atopan excesivamente reservados, distraídos e con dificultade para concentrarse”. Tamén se están especialmente indecisos e evitativos ou se comezan a manifestar síntomas físicos, como molestias abdominais e cefaleas. Por último, explica a especialista de Ribera Povisa, “na adolescencia debemos estar vixiantes se os observamos con excesivos cambios de humor, con moita irritabilidade, con tendencia ao illamento, a non querer comunicarse connosco ou tamén se aparecen crise de ansiedade con palpitacións, opresión no peito, dificultade respiratoria e sensación de mareo”.

Jorge Pernia, psicólogo da Unidade de Saúde Mental do Hospital Universitario de Torrexón, apunta tamén que “cando o neno ou adolescente non é feliz co contacto e relación cos iguais no ámbito escolar, pode xurdir algún síntoma de corte depresivo, como tristeza, reticencia a ir ao colexio ou as molestias corporais e os síntomas antes mencionados e se se prolongan no tempo, é un bo momento para contactar cun profesional”. Para a doutora Noguera, cando un neno ou adolescente presenta un nivel de ansiedade que lle impide acudir a clase. E sobre todo, se estes episodios repítense con frecuencia, engade a doutora Liñares.