Conta atrás para recuperar o mosaico romano de Panxón

Os prazos para recuperar o mosaico de Panxón, localizado por Gonzalo Fernandez-Turégano na galería Carlton Hobbs de Nova York en 2019, apreman. E é que a falta da firma do convenio anunciado por Nigrán para financiar o 70% dos 58.000 euros fixados para a súa adquisición comeza a preocupar aos integrantes da Asociación para a repatriación do Mosaico Romano de Panxón, que insisten en que a conta atrás xa comezou.

Segundo explican, teñen ata outubro para pechar o trato coa galería ou pola contra a operación frustrarase. Tendo en conta a lentitude dos trámites burocráticos para facer que a peza regrese á súa localidade natal tras máis de 20 anos desaparecida, o pacto debería de formalizarse durante este mes. Precisamente, os vicepresidentes primeiro e segundo da agrupación, Fernández-Turégano e Gustavo Pascual Hermida, serán os encargados de explicar en que estado atópanse as negociacións co anticuario americano e o valor histórico da peza, que o propio Pascual catalógaa como “a nosa Dama de Elxe”, durante o relatorio fixado para mañá luns ás 20:00 horas no multiusos de Sabarís, enmarcada dentro do ciclo “O falar das pedras”.

O arqueólogo miñorano ten moi claro que o último que queren é defraudar a todos aqueles que participaron coas súas achegas na campaña de crowdfunding que agora cumpre un ano, no caso de que os 40.000 euros non cheguen a tempo veranse na obrigación de devolver todas e cada unha das doazóns cuxo valor a día de hoxe suman 11.500 euros. Están a só 6.500 de conseguir o seu obxectivo e o último trámite necesario para que a Administración poida ceder o acordado aprobouse fai unhas dúas semanas, pero polo momento seguen sen ter noticias do prometido.

Mentres tanto proseguirán cos seus plans e mañá luns toca dar a coñecer “a única mostra musivaria de temática mariñeira conservada de toda a costa galega”. A peza dun metro cadrado é de moi boa calidade e está elaborada con teselas de mármore, representa un peixe de 77 centímetros e dúas ameixas e para frear a súa deterioración foi encastrado nunha mesa de madeira. Curiosamente o que chamou a atención ao galerista americano nun primeiro momento foi o moble en si e non o mosaico.