Expertos de Povisa lembran que a calor e a humidade mantida tras os baños facilitan as cistitis no verán

Durante o verán, factores ambientais como a calor e os baños en piscinas aumentan o risco de infección urinaria debido a que a auga pode alterar a flora defensiva e facilitar, así, a aparición das cistitis. “As condicións máis habituais das épocas de calor, como a diminución do volume ouriñado polo aumento da sudoración ou os cambios na pel dos xenitais polo aumento da suor ou a humidade, contribúen a aumentar o número de infeccións deste tipo”, segundo explica o xefe de servizo de Uroloxía de Ribera Povisa, Luis Fariña.

A cistitis é un grupo de enfermidades que afectan á vexiga urinaria e que se manifestan con síntomas relacionados coas funcións da vexiga como son almacenar os ouriños e baleirala. Poden ser agudas ou crónicas, benignas por estar causadas por microbios ou certas condicións non tumorais, ou ben malignas se están relacionadas con cancros.

É moito máis frecuente en mulleres e “hai dous períodos da vida nos que estas infeccións son máis habituais: o período que coincide co inicio das relacións sexuais, e o período da vida adulta que coincide cos cambios que ocorren na menopausa”, sinala o Dr. Fariña. A razón pola que as mulleres son máis propensas a sufrir estes episodios é a súa anatomía, xa que a uretra feminina é máis curta que a masculina, “o que diminúe a distancia que deben viaxar as bacterias para alcanzar a vexiga”, resume.

As infeccións do tracto urinario, moi habituais no verán, representan o segundo tipo de infección máis común no ámbito ambulatorio, tras as infeccións respiratorias. A máis frecuente adoita ser a cistitis, que é o termo que se utiliza en Medicina para chamar á inflamación da vexiga, e o microorganismo máis frecuente é o Escherichia Coli. A maioría das veces, esta inflamación, que pode ser dolorosa e molesta, está causada por unha infección bacteriana. As manifestacións máis habituais adoitan ser a sensación de ardor ao ouriñar, ouriños turbios e con cheiro forte, sangue nos ouriños, molestias pélvicas, ouriñar de maneira frecuente en pequenas cantidades, e a necesidade irrefreable e constante de ouriñar.

Ante estes síntomas, Fariña recomenda consultar co médico de cabeceira ou o especialista, xa que “moitas veces pode facer un diagnóstico clínico cos síntomas ou con aguda dun exame do sedimento dos ouriños, ás veces automatizado cunha tira reactiva”. Con todo, engade, “en ocasións necesítase un cultivo para identificar o xerme que causa a infección”.

Ante unha infección activa da vexiga, recomenda un repouso relativo, evitar a praia e a piscina, beber moita auga e ir ao baño con frecuencia.

Do mesmo xeito, para previr estas infeccións, os especialistas aconsellan aumentar a inxesta de auga, cambiarse o bañador e secarse a zona íntima despois do baño, evitar os cambios bruscos de temperatura, realizar miccións frecuentes, relacións sexuais repousadas e tentar evitar o estreñemento.

Estas infeccións do tracto urinario non presentan moita gravidade, pero poden chegar a ser moi molestas. Nun principio non afectan a ningún órgano importante, pero se a infección non se trata con urxencia pode subir polo uréter ata o ril e agravarse polo que se recomenda a visita ao médico de familia ou ao especialista.

Os síntomas, ademais, poden coincidir cos doutro tipo de enfermidades vesiculares. “A aparición de sangue nos ouriños necesita unha consulta. Se as infeccións repítense ou tardan en curarse, é mellor consultar. Non poucas veces, nunha aparente infección que tardou en curarse, descóbrese que hai un tumor causando os mesmos síntomas que simulan as cistitis”, subliña o Dr. Fariña.