O Juan Sebastián Elcano, a última maqueta do nigranés Feliciano Figueiró

FOTO: PABLO F. ESTÉVEZ // Feliciano Figueiró, xunto coa maqueta do Juan Sebastián Elcano.

Cun “é que se non me aburro”, Feliciano Figueiró Alonso, coñecido como o “maquetista de Camos”, xustifica o estreito vínculo que garda co modelismo. E é que esta é polo menos a terceira que realiza despois de anunciar un abandono que non é capaz de formalizar. Aos seus 82 anos de idade Figueiró presenta o seu último traballo, unha reprodución do barco escola “Juan Sebastián Elcano” feita en madeira e baixo as súas propias regras. Ao longo de máis de 40 anos de afección o nigranés realizou todo tipo de representacións a escala entre as que destacan pontes, catedrais, monumentos ou embarcacións e que para el supoñen case media vida entregada a unha afección.

Nesta ocasión o nigranés reduciu á impoñente icona da circunnavegación de 113 metros de eslora a escasos 80 centímetros, que sen dúbida levan o seu selo. Nel mestura dose de realismo e imaxinación a partes iguais e unhas proporcións obtidas a través dunha fotografía e un metro, ademais dunha gran cantidade de figuras talladas en madeira cun cutter que atopou hai máis de 20 anos. “A vista xoga moito aquí, teño feitas outras maquetas de barcos cos planos orixinais pero esta poderíase dicir que é a ollo”, aclarou.

O casco está feito a partir dun anaco de madeira maciza, as varandas de escarvadentes tallados para darlles un aspecto uniforme, as xarcias parten de espetadas utilizadas en cociña e os catro mastros “Almansa, Asturias, Blanca e Nautilus” están feitos a partir de varas cortadas a medida e reducidos a 36 centímetros. Sen embarco o máis característico da embarcación son as súas velas, que Feliciano realizou a partir de cartón tratado para darlle as formas propias de cada un dos 24 elementos que forman parte do seu aparello. Todas elas están orientadas no sentido do vento do mesmo xeito que as bandeiras. As partes nas que máis tirou de enxeño son sen dúbida nas súas cubertas. A falta de detalles da imaxe que tomou como modelo foi determinante para acabar facendo uso da súa imaxinación e na que todos e cada un dos elementos que as compoñen foron colocados a base de intuición grazas á experiencia obtida por Figueiró durante os seus anos como mariño. O certo é que en termos xerais a reprodución recoñécese a primeira ollada e calquera que a observe dirá que se trata do “Juan Sebastián Elcano”. As ferramentas utilizadas redúcense a regras, martelo, alicates, lapis, pintura, pinceis, un trade e unha cantidade considerable de cola de carpinteiro, elemento indispensable para unir o quebracabezas co que Figueiró pasa as horas alleo ao mundo. Para levar a cabo esta reprodución foron necesarios tres meses a unha media diaria de catro horas e o resultado final loce tras unha vitrina feita a medida. Polo momento a representación de buque escola permanecerá na súa vivenda aínda que non descarta trasladala ao Centro Cultural “A Camoesa”, que conta desde hai tempo co seu propio “xemelgo” en miniatura xunto a un Pazo da Touza feito a escala.

FIEL AO SEU ESTILO A BASE DE MADEIRA E COITELA

Chaves de parafusos, un trade, unha navalla, un cutter, pinceis, cola de carpinteiro, pintura, madeira e toneladas de paciencia son os ingredientes utilizados por este veciño de Nigrán para dar renda solta á súa maior afección. A súa especialidade é recrear monumentos, igrexas, embarcacións ou pontes a escala. A Feliciano Figueiró non hai nada que se lle resista e as súas regras diferénciano dos demais.

MÁIS DE 30 MAQUETAS FEITAS EN 40 ANOS

A do Mosteiro de Santa María de Oia é quizais unha das máis grandes realizadas polo modelista. Comezouna en 2014 coa intención de reproducir só a súa igrexa. Con todo tras varias visitas ao complexo litúrxico o trasgo das maquetas volveu chamar á súa porta co que decidiu ampliala por módulos. O resultado salta á vista, 18 meses para facer un coloso de máis de 50 quilos de peso e unhas dimensións de 1,60 x 1,35 x 1,20, que en total rolda os dous metros cadrados de superficie. A espiral para Feliciano comezou na década dos 60, cando estaba embarcado na mariña inglesa. Con todo ao chegar a terra a súa afección quedou latente durante anos para volver rexurdir tras a súa xubilación e hoxe en día leva ás súas costas unha trintena de reproducións con selo propio. Entre as súas obras destacan a Sagrada Familia, as catedrais de Burgos, León ou Santiago, La Peregrina ou La Almudena. Agora tan só queda esperar para saber se será capaz de retirarse.

Anuncios