O servizo de Rehabilitación do Hospital Ribera Povisa recibe a unha paciente acompañada do seu can de terapia. A unidade permite a presenza deste tipo de animais de terapia nas súas instalacións aos pacientes que o soliciten para asistir ás súas sesións terapéuticas.
A viguesa Ana María F. foi unha das primeiras pacientes en solicitar o permiso ao servizo de Rehabilitación para que o seu can de terapia acompáñea en cada cita. Suzuki, un pequeno can adoptado mestizo, está rexistrado como can de compañía con función de terapia, no Rexistro Galego de identificación de animais de compañía, e conta co aval dun informe médico que xustifica e autoriza que estea con Ana María nas instalacións hospitalarias, así como noutros lugares onde habitualmente non se permite a presenza de animais de compañía.
“Teño depresión e tendencia a illarme, a quedarme na casa e non saír. Lin que en América é moi habitual que se teñan animais de compañía para axudar coas terapias e consulteino coa miña psicóloga. Ela axudoume moitísimo coa parte administrativa. Xunto co psiquiatra elaboraron o informe médico e a miña veterinaria axudoume a inscribir correctamente ao meu can no rexistro galego de identificación de animais de compañía co destino: terapia”, explica, aínda que aclara que non é unha figura que se dea en todas as comunidades autónomas.
“Teño agorafobia e depresión, e outras complicacións, e adoptar a Suzuki axudoume moitísimo. Reducín moito a medicación e podo saír soa de casa porque a súa compañía tranquilízame moito”, explica Ana María que adoptou a Suzuki fai case tres anos. “Ter que coidalos e atender as súas necesidades, motívame a poñerme en marcha cada mañá. Antes apenas saía de casa porque me entraba moita angustia, pero teño que sacalo un par de veces ao día e conseguín ter unha rutina con el que me fai saír e pasear”, engade.
Aínda que a vida cotiá con Suzuki transcorre con normalidade cando lle deron cita para as sesións de rehabilitación, Ana María, polas súas patoloxías, necesitou medicación extra para saír do barrio e chegar ás instalacións do hospital. Ao permitir a presenza do seu animal de terapia, puido eliminar esa medicación e acudir con normalidade ás súas sesións.
Por parte do servizo de Rehabilitación non houbo ningún problema para recibir ao animal de terapia. No momento de pedir a cita, a paciente especifica que acudirá co seu can e resérvase o espazo máis axeitado para que ambos estean tranquilos e cómodos durante a súa sesión. A iniciativa forma parte do Plan de humanización que o grupo Ribera desenvolve en todos os seus centros sanitarios.
“Eu rescateino a el, pero el rescatoume a min”, engade Ana María que puntualiza: “Antes de adoptalo hai que ser moi consciente de que o can ten unhas necesidades: saír dúas veces ao día, dar un paseo longo, socializar con outros cans, independentemente de como che atopes ti. É un compromiso forte”.
Os animais de terapia ou soporte emocional non recibiron un adestramento específico, pero brindan consolo, compañía e apoio ás persoas que pasan por algunha condición emocional que lles altera e a presenza do devandito animal alívialles e axuda a pasar en mellores condicións pola situación que lles causa dita alteración.
