A odisea para rescatar a unha vaca en Nigrán

Todo empezou o domingo pasado cando Proyecto Gato recibiu o aviso de que Laura estaba tirada á intemperie sen poder levantarse nun campo en Nigrán. Rapidamente acudiron para facer todo para axudala. “Ao chegar, caéusenos a alma aos pés ao vela desnutrida, hipotérmica e prostrada baixo a choiva”, lembran. A pesar dos esforzos e da colaboración veciñal nos días anteriores, xa que Laura levaba 5 días nese estado, poñéndolle un toldo para resgardala e tapándoa con mantas para que ela estivese mellor, era urxente sacala de alí e darlle os coidados e atención veterinaria adecuada, e desde a protectora afincada en Gondomar ían facer o imposible para iso.

O rescate foi unha absoluta odisea que comezou ás 12 da mañá e non terminou ata as 23 horas, e é que Laura non é unha linda gatiña, senón unha fermosa vaquiña. “A pesar dos impedimentos e negativismo de moitas persoas, e que por ser festivo complicábase o atopar os recursos e medios para poder rescatala ese mesmo día, non desistimos. Ela necesitábanos e nós iamos mover ceo e terra para axudala, porque non importa a especie á que pertenza, xamais a deixariamos soa nin mirariamos a outro lado”.

“Non vos podedes facer unha idea da tensión, os nervios e a desesperación, cando despois de mil chamadas e de tocar moitas portas durante 6 horas, todo era en balde… pero por fin demos cos medios para poder rescatala. Para trasladala a un remolque, necesitabamos levantala con guindastre agarrado cunhas eslingas, e ela non tiña forzas, así que había que cargar todo o seu peso e movela meticulosamente e con todos os coidados para que Laura non sufrise ningún dano nin tensión, polo que o seu rescate durou varias horas, ademais o frío e a choiva complicábano todo moito máis”, continúan relatando desde Proyecto Gato.

“Todo isto non tería sido posible sen a axuda das decenas de persoas que participaron no rescate de Laura. E desde aquí queremos dar as grazas ao Concello de Nigrán por poñer a loxística, especialmente a Diego, concelleiro de Medio Ambiente, a Juan, alcalde, e a Rubén, manexando a pluma; a Eva, Marcos, Tati, Fina, e a axuda especial de Paula, Laura e David. E a Asociación Vacaloura Santuario Animal, quen acollerá e coidarán a Laura para sempre unha vez estea un pouco recuperada e poida facer a viaxe”, conclúen desde o colectivo animalista.