Ribera Povisa, o hospital do grupo sanitario Ribera en Vigo, aconsella un control periódico de lunares para detectar as lesións sospeitosas na pel e tratalas nos estadios iniciais. Cada ano diagnostícanse en España ao redor de 7.500 casos de melanoma, que representan o 4% dos tumores malignos de pel, pero son responsables do 80% das mortes, sobre todo nos casos nos que non se detecta de forma precoz.
Raquel Pardavila, dermatóloga do hospital Ribera Povisa, explica que “de maneira xeral aconséllase aos pacientes que fagan autoexploracións varias veces ao ano pero, no caso de pacientes con factores de risco como antecedentes persoais ou familiares de melanoma, aqueles con máis de 100 lunares ou con lunares atípicos, os que tiveron queimaduras solares ou exposición solar crónica, fototipos I e II, enfermidades xenéticas que predispoñen ao cancro de pel como o albinismo ou xeroderma pigmentoso ou pacientes con tratamento inmunosupresor son necesarios controis máis frecuentes por parte dun especialista en Dermatoloxía”.
A doutora Pardavila lembra que é moi importante protexerse correctamente do sol con medidas como o uso de fotoprotectores con factor de protección solar 50+, roupa protectora que pode incluír viseira, gorro e camiseta, lentes de sol, e evitar a exposición solar nas horas centrais do día. Estas medidas, explica, “hai que tomalas non só ao ir á praia senón tamén ao facer actividades ao aire libre, como pasear ou practicar algún deporte ou cando se realizan traballos en exterior”.
Para a autoexploración dos lunares, recomendada para a poboación en xeral, a doutora Pardavila propón seguir a regra do ABCDE para detectar cambios en diferentes aspectos dos lunares: A de asimetría, B de bordo, C de cor, D de diámetro e E de evolución.
Ademais, a especialista de Ribera Povisa lembra que hai melanomas que se xeran sobre lesións pigmentadas preexistentes, é dicir, lunares que cambian de forma, cor ou tamaño pero, tamén poden aparecer “de novo” en zonas sen lesións previas e mesmo en zonas extracutáneas como a nivel ocular, cavidade oral, fosas nasais ou mucosa gastrointestinal, aínda que estes casos son moito menos frecuentes que na pel.
