O Dr. Joaquín Martínez Valente, psiquiatra do Hospital Vithas Vigo, apela “á conduta dos pais e a buscar a prudencia como eixo” para afrontar a saída dos nenos tras a corentena. Este especialista, que posúe un máster en desenvolvemento Infanto-Xuvenil, lembra que os nenos experimentan a realidade a través das emocións dos adultos; e propón darlle explicacións sinxelas antes de saír á rúa.
O psiquiatra de Vithas Vigo sinala que “temos que ter en conta que nos enfrontamos a unha situación inédita” e, por tanto, non hai unha evidencia científica que apoie as actuacións, pero si pode haber uns “conceptos que debemos ter presentes”.
O primeiro deles é o que “é imposible xeneralizar” xa que as idades dos nenos varían en cada caso. En termos xerais hai que ter en conta que “os nenos experimentan a realidade, en certo grao, a través das emocións que observan nos adultos que son importantes para eles; se a miña nai ou o meu pai transmítenme alegría e confianza eu enfrontareime á realidade con esas emocións básicas; se, pola contra, observo nos meus pais medo ou alarma a experiencia que terei será moi diferente”. “Creo que isto vale para calquera idade, aínda que será máis importante canto menores sexan os nenos”, afirma o Dr. Martínez Valente.
A medida que a idade do neno sexa maior, “ás emocións debemos engadir explicacións que apuntan máis á razón”, e estas explicacións “terán que adecuarse ás distintas idades e grao de maduración do infante”.
Neste sentido recomenda “adecuar a información que lle damos ás necesidades do neno e estas maniféstanse polas demandas que fai e o que lle poidan tranquilizar as nosas explicacións”. Por exemplo, cando un neno moi pequeno pregúntalle aos seus pais de onde veñen os nenos “podémoslle responder ‘da barriguiña de mamá’; a idades moi pequenas esta información pode ser suficiente e deixarlles satisfeitos, pero se son algo maiores probablemente pregúntennos ‘e como chegan aí?’ o que nos obrigará a ir ampliando e matizando a resposta.
“A idea é dar a información necesaria para que poida procesala segundo a súa idade e grao de maduración, unha información escasa xerará maior demanda da mesma, demasiada información que non poida procesar adecuadamente atafegarao”, explica o psiquiatra do Hospital Vithas Vigo.
Explicacións sinxelas e límites serenos pero firmes
O Dr. Martínez Valente lembra que “os adultos tamén nos imos a enfrontar a unha situación nova, desexamos saír á rúa cos nosos fillos, pero temos medo do que poida pasar; o que máis vai influír sobre os nosos fillos é como manexemos nós, como adultos, nosas propias emocións”.
Con todo, no caso dos nenos pode haber máis problemas xa que a súa tendencia natural será a de buscarse entre eles, socializar, explorar e xogar con todo, e -recoñece- “isto sexa o máis difícil de manexar para os adultos”. Ante esta situación, o Dr. Martínez Valente propón “darlles algunha explicación sinxela antes de saír, controlar aos nenos na rúa sen angustialos; e poñer de forma serena pero firme os límites que sexan adecuados en cada situación”.
“Os nenos poden sentir certo grao de frustración ao poñerlles límites, pero aceptalos forma parte da educación e maduración dos nosos fillos” lembra o psiquiatra do Hospital Vithas Vigo, que engade que, en moitas ocasións, “temos máis dificultade os pais en tolerar a frustración dos nosos fillos que eles mesmos, e isto é o perigoso”, asegura.
“En resumo, explicacións sinxelas e adecuadas á idade, non ter medo a poñer os límites que sexan necesarios nin ás reaccións dos nenos (a súa capacidade de adaptación e tolerancia á frustración é moi elevada), pero, o máis importante, que os adultos que os acompañen sexan capaces de controlar as súas propias emocións (medos) e tolerar as frustracións dos mozos”, engade.
Neste mesmo sentido, o especialista do Hospital Vithas Vigo lembra que “na medida que os adultos sexamos capaces de controlar as nosas emocións (medo, rabia, tristeza, incluso unha alegría desmedida) e por tanto controlemos a nosa conduta, axudaremos aos nosos fillos a ‘modular’ as súas propias emocións e poderemos extraer algún ensino positivo mesmo dunha experiencia tan aterradora”.
Por último, o Dr. Joaquín Martínez Valente propón que “ante unha situación descoñecida como esta, eu apelaría máis á conduta dos pais e buscaría como eixo da mesma a prudencia; aos pais máis despreocupados, Coidado!; e aos pais máis medorentos, Confianza!”.
